atlantic ocean

Η θάλασσα είναι ταξίδι! Και το ταξίδι ήταν πάντοτε το μεγάλο μας πάθος. Η γοητεία του απέραντου γαλάζιου, το άρωμα της θάλασσας και η απόλυτη αίσθηση ελευθερίας αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας εδώ και πολλά χρόνια. Ως λάτρεις των μακρινών ταξιδιών και των πολύωρων πλεύσεων στην ανοιχτή θάλασσα, αυτή τη φορά αποφασίσαμε να ανοιχτούμε στον απέραντο ωκεανό.

του Θωμά Παναγιωτόπουλου

Η ιδέα γεννήθηκε πριν από ένα χρόνο περίπου, φάνταζε ωστόσο σαν ένας απρόσιτος στόχος με πολλά εμπόδια τα οποία έμοιαζαν αξεπέραστα. Όσο όμως η θέληση και το πάθος μας γιγαντώνονταν τόσο τα εμπόδια άρχισαν ένα ένα να σκορπίζονται και να μοιάζουν με χάρτινους πύργους έτοιμους να καταρρεύσουν.

του Θωμά Παναγιωτόπουλου

Πρόκειται για το Corsair 31, το οποίο παράγεται από την εταιρία της TOP LINE. Είναι ένα φουσκωτό ελληνικής σχεδίασης και παραγωγής με πολλές και μεγάλες διακρίσεις σε αγώνες ταχύτητας τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Χωρίς καμιά αμφιβολία αποτελεί ένα από τα καλύτερα σκάφη στην κατηγορία του, σε όλο τον κόσμο.

του Θωμά Παναγιωτόπουλου

Έπειτα από πολλούς μήνες σκληρής δουλειάς, προετοιμασίας και δοκιμών έφτασε επιτέλους η πολυπόθητη μέρα της αναχώρησης. Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014. Με το πέρας της πολύ όμορφης τελετής αναχώρησης που έλαβε χώρα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, παρουσία τοπικών φορέων, δημοσιογράφων, χορηγών και φίλων, ξεκινήσαμε το μεγαλόπνοο ταξίδι μας.

του Θωμά Παναγιωτόπουλου

Μετά από τις υπέροχες στιγμές που μας χάρισαν οι Ιταλοί φίλοι, τοπικές αρχές και σπόνσορες, βάλαμε πλώρη για τον επόμενο σταθμό του ταξιδιού μας, την Βαρκελώνη, όπου θα μας υποδέχονταν ολόκληρο το team της Suzuki Ισπανίας.

του Θωμά Παναγιωτόπουλου

5 Aυγούστου, 06:30 το πρωί, βγαίναμε σιγά σιγά από την μαρίνα του Port Ginesta. Είχαμε σκοπό να καλύψουμε περίπου 900 μίλια σε τρείς μέρες, και να φτάσουμε στο Cascais, λίγα μίλια δυτικότερα της Λισαβόνας.

του Θωμά Παναγιωτόπουλου

10 Αυγούστου, με 2650 λίτρα στα ρεζερβουάρ μας ανοιγόμασταν στον ωκεανό. Με έντονη ομίχλη και μεγάλο κυματισμό, ταξιδεύαμε με 28 κόμβους στις 4500 στροφές, καίγοντας 110 λίτρα την ώρα.

του Θωμά Παναγιωτόπουλου

Μετά από αρκετές μέρες αναμονής στο Cascais, η στιγμή να ζήσουμε τη μεγαλύτερη εμπειρία της ζωής μας, έφτασε. Τώρα μάλιστα είχαμε και την προηγούμενη εμπειρία της πρώτης άκαρπης προσπάθειας. Ήταν φανερό όμως πως κάτι έλλειπε. Μεγάλο μέρος από την ενέργεια που είχαμε την πρώτη φορά χάθηκε.

του Θωμά Παναγιωτόπουλου

Κλεισμένοι μέσα στην τέντα-δωμάτιο, ταξιδεύαμε με 5 κόμβους και καταναλώναμε 2 λίτρα το μίλι. Έτσι, κερδίζαμε κάποια μίλια σε αυτονομία ενώ θα είχαμε και αρκετές ώρες για ανασύνταξη δυνάμεων. Βάλαμε σε λειτουργία τη θερμική κάμερα και το ραντάρ.

του Θωμά Παναγιωτόπουλου

Ήμασταν όλοι γύρω από την κονσόλα συζητώντας και εμψυχώνοντας ο ένας τον άλλον. Μας έμεναν ακόμα 320 ναυτικά μίλια για το ανατολικό φανάρι του Sao Miguel, όταν άρχιζε σιγά σιγά να χαράζει. Ένιωθα πως είχαμε φτάσει, αλλά δεν ήταν έτσι. Είναι απίστευτα τα συναισθήματα που νιώθεις όταν ξημερώνει και βρίσκεσαι στη μέση του ωκεανού.

Ευχαριστούμε τους χορηγούς για την βοηθειά τους