του Θωμά Παναγιωτόπουλου

Ήταν η πρώτη φορά που στον καθρέφτη του Corsair 29 Racing ήταν κρεμασμένη η νέα Mercury Verado 400R, ένας απολύτως άγνωστος συνδυασμός για εμάς. Δοκιμάσαμε την προπέλα Bravo I 15 ¼΄΄ x 26΄΄, έχοντας την Verado 400R στο ίδιο ύψος τοποθέτησης που βρισκόταν και η 300 XS Optimax που ήταν ο προηγούμενος κινητήρας του Corsair.

Bravo I 15 Verado 400R

Μετά από περίπου 50 μίλια δοκιμής, πιάσαμε τους 65 κόμβους με τον κινητήρα να φτάνει στις 6500 στροφές. Αυτό βέβαια που από την πρώτη στιγμή εισπράξαμε ήταν η τεράστια δύναμη και τα τεράστια αποθέματα ροπής του νέου κινητήρα της Mercury. Είναι γεγονός πως η Verado 400 Race μας δίνει τη μεγαλύτερη σχέση Ισχύος-Βάρους από όλους τους τετράχρονους κινητήρες της κατηγορίας της.

Ήμασταν ενθουσιασμένοι από την νέα Verado 400R αλλά δεν μείναμε το ίδιο ικανοποιημένοι από την απόδοση του σκάφους, αφού:

  • η τελική ταχύτητα ήταν χαμηλή
  • το σκάφος έχανε την σταθερή του πλεύση μετά τους 65 κόμβους και ο χειρισμός του γινόταν ιδιαίτερα επικίνδυνος
  • είχαμε τη δυνατότητα να τριμάρουμε ελάχιστα τον κινητήρα χωρίς ποτέ να καταφέρουμε να φτάσουμε στη θέση neutral, γεγονός που σημαίνει πως η πλώρη μας ήταν μόνιμα χαμηλά «διαβάζοντας» κάθε κύμα με αποτέλεσμα να χάνουμε τον έλεγχο του σκάφους
  • η συμπεριφορά του φουσκωτού ήταν πολύ κακή όταν ανεβάζαμε τον κινητήρα λίγο ψηλότερα με την βοήθεια του power lift γιατί η προπέλα έχανε τα νερά της και δεν ήταν ικανή να κρατήσει το φουσκωτό σε σταθερή πορεία
  • μετά τις 4000 στροφές τα ποσοστά ολίσθησης ήταν σταθερά πολύ υψηλά
  • δεν καταφέραμε ποτέ να πλησιάσουμε τις 7000 στροφές στο WOT

Οι μετρήσεις της δοκιμής μας παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα.

Bravo I 15 1/4” x 26” pdf

Μελετώντας τα παραπάνω στοιχεία και μετρώντας το ύψος τοποθέτησης του κινητήρα σε σχέση με την απόστασή του από τον καθρέφτη του σκάφους ήταν φανερό πως το στήσιμο ήταν εντελώς ακατάλληλο. Δεν είχαμε καμιά αμφιβολία πως ο κινητήρας ήταν υπερβολικά ψηλά τοποθετημένος και σίγουρα θα πρέπει να τοποθετηθεί σε χαμηλότερη θέση γεγονός που θα έχει ως αποτέλεσμα:

  • να μπορούμε να τριμάρουμε τον κινητήρα περισσότερο, γεγονός που θα οδηγήσει σε καλύτερο έλεγχο της γωνίας της πλώρης
  • βελτίωση της θέσης του A/V plate σε σχέση με την επιφάνεια του νερού
  • αύξηση των στροφών του κινητήρα οι οποίες σίγουρα θα φτάσουν τις 7000 στο WOT λόγω της δυνατότητας που θα έχουμε να τριμάρουμε πολύ περισσότερο
  • μείωση της ολίσθησης και αύξηση της τελικής ταχύτητας η οποία είναι βέβαιο πως θα ξεπεράσει τους 72 κόμβους
  • καλύτερο χειρισμό και πολύ καλύτερη ευστάθεια μετά τους 65 κόμβους λόγω καλύτερης σχέσης του A/V plate με την επιφάνεια του νερού αλλά και γιατί θα έχουμε τη δυνατότητα να τριμάρουμε περισσότερο τον κινητήρα με αποτέλεσμα το πλωριό τμήμα της γάστρας να μην συμμετέχει καθόλου στην πλεύση.

Πρέπει ακόμα, να έχουμε στο μυαλό μας πως το στήσιμο ενός σκάφους με δίχρονους κινητήρες είναι τελείως διαφορετικό από το στήσιμο με τετράχρονους κινητήρες. Το βάρος και οι μεγάλες ροπές των τετράχρονων κινητήρων επιβάλλουν την τοποθέτησή τους δεξιότερα, χαμηλότερα και πλησιέστερα στον καθρέφτη ώστε να μην αλλοιωθεί το ζύγισμα του σκάφους γεγονός που οδηγεί στην αποσταθεροποίηση της πλεύσης.

Bravo I 15 Verado 400R

...keep Ribbing!