Του Θωμά Παναγιωτόπουλου

Γωνιές που αγαπάμε ιδιαίτερα. Που έχουν το τρόπο τους να μας γοητεύουν και να μας συγκινούν, όσες φορές κι αν τις επισκεφτούμε. Το μικρό αυτό αφιέρωμα σκοπό έχει να μας ταξιδέψει σε μερικά από τα ομορφότερα μέρη της χώρας μας. Ξεκινάμε λοιπόν από τους Παξούς, κατηφορίζουμε για Πόρτο Κατσίκι, Φισκάρδο, Κιόνι. Συνεχίζουμε για Κάλαμο. Επιστροφή στο Πόρτο Κατσίκι και ανηφορίζουμε για Αχέροντα, Πάργα, Σύβοτα.

Του Θωμά Παναγιωτόπουλου

Ήμασταν διακοπές στη Ζάκυνθο. Τα φουσκωτά μας ήταν αγκυροβολημένα στη Λίμνη Κεριού, που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του Λαγανά.
Υπήνεμος όρμος, που χρησιμοποιούσαμε ως ορμητήριο για τις καθημερινές μας εξορμήσεις...

Του Θωμά Παναγιωτόπουλου

«Πριν από μερικά χρόνια, παρατηρώντας τον ναυτικό χάρτη του Ιονίου, η ματιά μου έμεινε κολλημένη σε τρία μικρά νησάκια πάνω από την Κέρκυρα.
Σε καμία περίπτωση δεν φανταζόμουν ότι οι μικρές αυτές κουκίδες στο χάρτη θα κουβαλούσαν μέσα τους τόση ομορφιά»

Του Θωμά Παναγιωτόπουλου

«Εκεί που τα νερά του Ιονίου ανταμώνουν τα νερά της Αδριατικής.
Εκεί που οι αμμουδιές είναι απέραντες και αμόλυντες. Οι θάλασσες κρυστάλλινες και γαλήνιες.
Εκεί που δεν μπορείς παρά να υποκλιθείς στο μεγαλείο της Φύσης»

Του Θωμά Παναγιωτόπουλου

Λίγα μίλια ανατολικά των Οθωνών, η Ερείκουσσα αποτελεί το βορειότερο σύνορό μας στο Ιόνιο πέλαγος. Το όνομά της οφείλεται στο θάμνο «ρείκι» που ευδοκιμεί στο νησί. Κατά μία άλλη άποψη, ονομάστηκε έτσι από τον βασιλιά Ερρίκο της Γαλλίας που παρέμεινε εκεί για αρκετό χρονικό διάστημα.